گلنار گلنار  کجایی که از غمت ناله می کند عاشق وفادار

گلنار گلنار  کجایی که بی تو شد دل اسیر غم دیده ام گوهربار

گلنار گلنار  دمی اولین شب آشنایی و عشق را به یادآر

گلنار گلنار  در آن شب تو بودی و عیش و اشوتو آرزوی بسیار

چه دیدی از من طبیبم گلنار که دادی آخر فریبم گلنار

                                   نیابی ای کاش نصیب از گردون که شد ناکامی نصیبم گلنار

بود مرا در دل شب تو آرزوی دیدار

                                          تا به کی پریشان تا به کی گرفتار

یا مده مرا وعده ی وفا راز خود نگه دار

                                          یا به روی من خنده ها بزن فلب من بدستار

نشدی عاشق نشدی عاشق ز کجا دانی چه کشم هرشب دل من گلنار

لب خود بگشای لب خود بگشای به سخن گلنار دل زارم را مشکن گلنار

برای آسمان آبی ِابری سفیدی

برای پرنده ِپروازی

برای خواننده ِآوازی

برای چشم های بی فروغ شب ِماهی

برای گمشده ِراهی

برای شاعر ِشعرهای قشنگی

بهترین ترانه ایی برای دلتنگی

چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره

                                                       واسه من واسه من تنهایی درد

                                                       درد هیچ کس و نداشتن

هر گل پژمرده ایی رو تو کویر سینه ام کاشتم

دیگه باور کردم که باید تنها بمونم

                            تا دم لحظه ی آخر شعر تنهایی بخونم

پرهام باز به همون سکوتش بر میگرده و تو تنهایش به درده خودش میمیره

دوستون دارم

سکوت پرهام

امروز بازهم برای یکبار دیگه تنها شدم

امروز یکی از بهترین دوستم یا بهتر یگم تنها امیدم منو تنها گذشت

با اینکه هنوزم باورم نمیشه ولی باید باور کنم که سیما فوت کرده

خیلی برام سخته خیلی کاش اصلاْ به دنیا نمیومدم

چون اصلاْ خوشی ندیدم

سیما هم که تو سال نو منو تنها گذاشت

هرکی منو به یه طریقی تنها می ذاره

من همینجا به خواهرشون تسلیت میگم و میگم هنوزم باورم نمیشه

                         آغاز کسی باش که پایان تو باشد

پرهام..

                                      سرنوشت ننوشت

                        گر نوشت بد نوشت

            ولی این را بدان گر نوشت

                                        دیگر نمی توان

                                ‌‌                  از سر نوشت

گناهی ندارم ولی قسمت اینه که چشمای کورم براهت بشینه

برای دل من واسه جسم خستم منی که غرور و تو چشمات شکستم

سر از کار چشمات کسی در نیاورد که هر کی تورو خواست یه روزی بد آورد

برای دل من واسه جسم خستم منی که غرور و تو چشمات شکستم

واسه من که بعد ار کار زمونه یکی نیست که قدر دلمورو بدونه

گناهی ندارم ولی قسمت اینه که چشمای کورم براهت بشینه

هنوزرم زمستون به یادت بهار تو قلبم کسی جز تو جایی نداره

صدای دلم ساز نا سازگار سکوتم به جز تو صدایی نداره

تو خواب و خیالم همش فکر اینم که دستاتو بازم تو دستم ببینم

ولی حیف از این خواب پریدم که بازم که با چشمای کورم براهت بشینم

سر از کار چشمات کسی در نیاورد که هرکی تورو خواست یه روزی بد آورد

برای دل من واسه جسم خواستم منی غرور و تو چشمات شکستم

                               به نام آنکه حکم می کند و ما همه محکومیم

حرفای دلم . . . .

بزرگترین گناه من تولد

و بزرگترین آرزوم مرگ،اونم از وقتی که اون رفته.

گویند خدا همیشه با ماست،ای غم نکند خدا تو باشی؟!!

 غم اگر  ترکم کند تنهای تنها میشم.

از بخت بدم آیینه فروش شهر کوران شدم.

گذشته فریبم داد

حال آزارم

آیند غمم می دهد.

دلم و شکوند . . . .

    بر دوش دلم بار غمت سنگین است

                   دور از تو همیشه قلب من غمگین است

                                      آن شب که دستت شکست یادت باشد

                                                          تاوان شکستن دل من این است